Motocross ziet er op televisie spectaculair uit: hoge sprongen, modder en motoren die door bochten scheuren. Wie het zelf wil proberen, merkt al snel dat het een sport is waarin voorbereiding net zo belangrijk is als lef. De meeste beginners maken namelijk niet de fout dat ze te weinig durven, maar dat ze te snel te veel willen.
Een goede helm is het allerbelangrijkste wat je koopt. Laat hem passen in een winkel, want een helm die te ruim zit beschermt slecht. Daarnaast heb je een crossbril, stevige crosslaarzen, handschoenen en een bodyprotector nodig. Knie- en nekbescherming zijn geen overbodige luxe. Het is verleidelijk om op dit deel te besparen en het geld in een snellere motor te steken, maar dat is precies de verkeerde volgorde.
Veel mensen starten op een motor die te zwaar of te krachtig is. Dat voelt stoer, maar je leert er weinig van. Op een lichtere machine kun je fouten maken zonder dat het meteen misgaat, en je bouwt techniek op die later blijft. Denk aan:
Een paar lessen bij een ervaren instructeur of een club leveren vaak meer op dan maanden in je eentje oefenen.
Crossen in het bos of op een braakliggend terrein is in Nederland meestal niet toegestaan. Je rijdt op een erkend circuit, vaak beheerd door een vereniging. Daar gelden regels over openingstijden, geluid en soms over een licentie of lidmaatschap. Informeer vooraf bij het circuit wat er nodig is, dan sta je niet voor niets met je aanhanger voor de poort.
Wie geduld heeft met de basis, rijdt uiteindelijk sneller en veiliger dan wie meteen de grootste sprong wil nemen.